Noorderlicht

fairy-tale-tulpSinds deze winter mag ik mij er op verheugen te behoren tot de beperkte groep mensen die het noorderlicht hebben gezien. Na een vrij lange en soms zeer onstuimige bootreis (windkracht 12 op de Barentszzee) via de Fjorden naar de Noordkaap, hebben we tijdens een korte periode zonder wolken dit vreemde fenomeen mogen aanschouwen. Hoewel iets minder kleurig dan op de reclame van Heineken, was het zeer de moeite waard. Volgens de Noren kan het veel mooier, maar dan moet je iets meer geluk hebben. Onderweg zijn we over de hele route van Bergen tot de Russische grens op allerlei plaatsjes van de boot geweest en rondgelopen in de vaak schemerige dorpjes. Als de zon maar 1,5 uur boven de horizon komt heb je nu eenmaal vrij lang schemer. Hoewel je hier veel winterdepressie zou vermoeden, hebben wij hier weinig van meegekregen. De mensen waren vrolijk en vriendelijk. Bij navraag of het veel beschreven verhaal over de depressies bij de mensen tijdens de poolwinters klopt , lijkt het er meer op dat de mensen er meer last van hebben als de zon niet onder gaat, dan wanneer hij niet opkomt. Weinig rust lijkt dus slechter te zijn dan een beetje te veel rust. Wat ook opviel was dat elk plaatsje een bloemenwinkeltje heeft. In die bloemenwinkeltjes stonden ook steevast Nederlandse tulpen. De kwaliteit leek me goed en ook de versheid was opvallend goed. Ik kreeg de indruk dat het de best verkochte verse bloem in deze winkeltjes was. Naast wat rozen en Alstroemeria waren er wel opvallend veel kunstbloemen te zien. De hoeveelheid planten in de winkeltjes was vrij ruim en zo te zien ook van goede kwaliteit. Hoewel de hoeveelheid bloemen niet groot was, heb nergens oude bloemen gezien. De markt voor bloemen is blijkbaar zo goed dat de verse bloemen verkocht worden voordat ze oud kunnen worden. Het lukt dus de Nederlanders om hier, voor mijn gevoel einde van de wereld, goede verse bloemen te krijgen. Als het in het hoge noorden lukt om verse bloemen in de winkel te hebben, verbaas ik me er soms wel eens over dat ik bij sommige bloemenwinkels in Nederland wel oude bloemen tegenkom. Als een bloemist twee keer per week zelf naar de veiling gaat omdat hij vers wil inkopen, heeft hij de term dagvers niet helemaal begrepen. Goed contact met een goede handelaar en elke dag vers inkopen zou wel eens veel beter uit kunnen pakken. Dagverse bloemen aanbieden in een topkwaliteit en groot sortiment is een goede reclame en kan de bloemist helpen te blijven bestaan naast het geweld van de supermarkt. Bij de warme bakker weten de klanten ook dat ze ’s middags om 3 uur de kans hebben dat de verse broodjes op zijn. Bij de goede bloemenwinkel moet je aan de versheid niet hoeven twijfelen. Goede bloemenwinkels pak uw kans. In de huidige wereld van het internet hoeft de verse inkoop met de juiste partners niet meer zo moeilijk te zijn. Zorg dat je het (noorder) licht ziet voordat het te laat is.

Aandacht vasthouden

blog-week-5

Schreeuwen om aandacht is wat er soms van je wordt verwacht. Als je niet steeds laat zien hoe leuk je bent, dan zie je dat de aandacht door de nog grotere schreeuwers naar zich toe wordt getrokken. Als dat schreeuwen om aandacht dan niet helemaal zo in je genen zit, is dat soms best wel lastig. Als ik naar de reclame van Klaverblad verzekeringen kijk, zou je haast gaan denken dat als je maar lang genoeg gewoon je ding doet, dat het vanzelf wel goed komt. Nu vraag ik mij af hoeveel mensen zouden weten dat klaverblad geen reclame maakt als ze geen televisiereclame hadden gemaakt. Zonder deze oubollige maar toch zo opvallende tv reclame had nu nog niemand geweten hoe gewoon goed deze maatschappij wel is. Dit is een beetje hetzelfde als de oude term “goede wijn behoeft geen krans”. Deze term is ook duidelijk verzonnen door de mensen die hun wijn al goed onder de aandacht hadden en het eigenlijk helemaal niet leuk vonden dan andere wijnproducenten reclame gingen maken. Als ze dus maar overal vertellen dat reclame maken niet nodig is, worden ze nog geloofd ook, want ze hebben het best goed gedaan. Het komt er dus op neer dat er ook in de reclame politiek bedreven wordt. Zeg je wat je vind, of zeg wat je het liefst hebt dat de mensen geloven. Als je door te zeggen wat mensen willen horen de aandacht hebt, kun je daarna gewoon je boodschap vertellen zonder dat iemand door heeft dat het eigenlijk reclame is. Waarschijnlijk gaat het met de komende verkiezingen hetzelfde. Iedereen roept maar wat om de aandacht te krijgen en probeert tussen de bedrijven door nog een beetje zijn boodschap te vertellen. Voor mijn gevoel is dit geen echt goede zaak, maar waarschijnlijk toch effectiever dan een boodschap vertellen zonder dat je toehoorders hebt. Jammer is echter dat veel mensen alleen maar reageren op de aandachttrekkerij en niet de boodschap, zodat het net is of de schreeuw om aandacht de boodschap is. Voordeel van het maken van reclame voor bloemen dat je om aandacht kan schreeuwen met een product waar mensen graag aandacht voor hebben omdat het zo mooi is. Ik zou er namelijk best wel moeite meer hebben als ik eerst wat onzin zou moeten vertellen om de aandacht krijgen en dan pas aan mijn boodschap kan beginnen. Ik houd mij dus bij het standpunt, “Als je maar lang genoeg, overal mooie bloemen laat zien, je vanzelf wel de aandacht krijgt.”

Nieuwsgierig

blog-week-3-2017

Hoewel er van een horrorwinter weinig sprake is, is het voor de plantenkenners onder ons duidelijk dat dit weer eens een echt ouderwetse winter is. De meeste vaste planten zijn door het veel koudere najaar veel beter in rust gegaan en reageren eigenlijk zoals ze dit zouden moeten doen. Voor de mensen die regelmatig in de buurt van de Keukenhof komen, zal het opgevallen zijn dat daar vorig jaar de narcissen al met de Kerst in volle bloei stonden in de bermen. Hoewel we best wel veel weten over de normale ritmes van deze echte voorjaarsbloem, was dit echt verassend. Eigenlijk was helmaal niet te verklaren waarom de narcissen vorig jaar in het wild allemaal zo vroeg bloeiden. Eigenlijk zouden ze laat moeten zijn, omdat deze bollen een bepaalde tijd kou nodig hebben voordat ze kunnen gaan groeien. Die kou is er vorig jaar helemaal niet geweest en toch bloeiden de narcissen in de bermen extreem vroeg, een raadsel dus. Het leuke aan deze omstandigheid is dat het je weer even met de neus op de feiten drukt. We denken dat we weten hoe een plant reageert, maar plotseling gebeurt er iets wat volgens de theorie helemaal niet klopt. Gelukkig heeft de mens hier een perfect afweersysteem op gevonden. Omdat we het niet kunnen verklaren, doen we gewoon of het niet is gebeurd. Het volgende jaar gaan we gewoon weer verder met de oude kennis en gaan er vanuit dat het een incident was. Er is geen wetenschappelijk onderzoek naar gedaan en het komt nergens in de boeken voor, dus is niet gebeurd. Toch zet me dit soort grillen van de natuur wel aan het denken. Niet dat ik er iets groots achter zoek. Ik ga er gewoon vanuit dat we nog niet alles weten en dat we in de toekomst achter zaken komen die we nu nog niet in beeld hebben. Het maakt me wel nieuwsgierig. Hoe kan een plant zomaar ineens anders reageren? Zou het kunnen dat we veel meer niet in beeld hebben? Omdat ik al heel wat jaren meeloop denk ik soms wel eens dat ik veel weet. Winters als de afgelopen 2 jaar zetten je echter weer met beide benen op de grond. Er is nog veel meer te leren over onze planten en ons klimaat. Gelukkig is dit jaar weer normaal. Normale jaren zijn veel makkelijker en voorspelbaarder. Ik weet niet of ze leuker zijn, maar ze veroorzaken wel wat minder risico’s. Het gevalletje met de Narcissen bij de Keukenhof staat niet op zichzelf. Veel vaste planten hadden de afgelopen jaren last van verstoorde ritmes. Waarschijnlijk zal het erg weinig mensen opvallen, maar zelf word ik hier onvoorstelbaar nieuwsgierig van. Ik ga er vanuit dat de combinatie van nieuwsgierigheid en een vrij goed geheugen ons veel verder brengt dan net doen of iets niet gebeurt. Ik rijd dus dit voorjaar met een spiedende blik het land rond om te kijken of er nog leuke onverklaarbare dingen te zien zijn.