Voetbal

20160223_171246

Ik ben helemaal geen voetballiefhebber. Eigenlijk vind ik voetbal totaal oninteressant. Eigenlijk ben ik zo iemand die de sportpagina’s in de krant eigenlijk liever overslaat. Het jammere is dat ik de laatste weken dan op maandag geen krant meer over heb om te lezen. Vorige week maandag gingen in het AD al 20 pagina’s alleen over Feyenoord. Zelfs een race van 10 seconden van Max verstappen vroeg 2 volle pagina’s. Hoe komt het dat de sport zo extreem veel aandacht krijgt? Deze aandacht staat lijnrecht tegenover de stelling dat je alleen in de krant komt als het negatief is. Steeds hoor je dat de mensen alleen maar nieuwsgierig zijn naar dingen die fout zijn en dat er nodig eens een krant voor goed nieuws moet komen. Omdat ik geen voetballerliefhebber ben en dus ook geen kijk heb op het feit of iets goed of slecht nieuws is, kan ik mij niet aan de indruk onttrekken dat de overwinning van Feyenoord voor veel mensen goed nieuws was. Om de pijn wat te verzachten bij de tegenstanders had Ajax eerder die week al iets leuks gewonnen, dus die waren ook blij. Blij is dus toch een veel krachtiger emotie dan de kranten ons soms willen laten geloven. Om eerlijk te zijn is er natuurlijk helemaal niet zo veel te melden buiten sport om. Er heerst een wereldvrede en de formatie zal ook wel goed komen. In ieder geval is dat andere nieuws ondergesneeuwd door de sport. Is dit nu goed of juist niet? Ik denk zelf dat het goed is dat mensen zich niet gek laten maken door de boze wereld om zich heen. Net als ik echter denk dat dit echt waar is, lees ik weer de ingezonden stukjes van de lezers met hun commentaar op dingen die eerder in de krant hebben gestaan. Soms denk ik inderdaad dat je er ook zo over kunt nadenken. Vaak denk ik dat de mensen die commentaar geven helemaal het artikel niet hebben gelezen, maar alleen de kop. Wat mij ook opvalt is dat de kop erg vaak helemaal niet de strekking van een artikel bevat, maar meer een lokkertje is voor de lezer. Opvallend is dat toch de positieve dingen meer impact hebben dan de negatieve. In ieder geval is het voor een positief ding veel makkelijk om de mensen op de been te krijgen dan voor een negatief ding. Een mooi positief ding is de Keukenhof. Record aantal bezoekkers uit de hele wereld. Bij een bezoek aan de laatste dagen van dit evenement blijkt dat ze ook voor de late bezoekers nog genoeg kunnen laten zien. Om toch iets van die positieve sfeer in te kunnen inademen, denk ik dat ik een keer ga kijken bij onze plaatselijke VVSB (u weet wel die voetbalclub die vorig jaar bijna de bekerfinale haalde). Tot slot van rekening hebben wij daar als Summerflowers een groot bord hangen. Ondanks dat ik geen voetbal liefhebber ben, wil ik wel iets leren van eensgezindheid die een goede voetbalwedstrijd blijkbaar met zich meebrengt. Wie weet ga ik de maandagkrant dan ook nog leuk vinden.

Advertenties

Blijven plakken

Blog week 19 2017Afgelopen weken ben ik regelmatig ergens blijven plakken. Als ik door de gewassen liep was er iets dat me tegenhield om weer weg te gaan. Ik liep dan tussen planten die in 4 weken tijd bijna een meter gegroeid waren. Het is bijna niet voor te stellen dat een bloem in deze korte tijd vanuit de grond tot een meter hoog kan groeien. Natuurlijk is dit wel in de kas gebeurd en was het daar gelukkig de afgelopen weken veel minder koud dan buiten. Toch is het niet alleen de schoonheid van deze groei die er voor zorgt dat ik blijf plakken. Tijdens de groei van de knoppen produceert de pioenroos, want daar heb ik het over, veel suiker dat zich aan de buitenkant van de groeiende knoppen bevindt. Aan elke goed groeiende bloemknop zitten meerdere suikerbolletjes die net zo kleven als een suikerspin op de kermis. Als je door een groeiend pioenengewas loopt kleef je echt van alle kanten. Deze bevlekte jassen en broeken van de pioenentelers zijn bijna een herkenningsteken van deze telers. Als de pioen rijp is, zijn de meeste suikerbelletjes opgedroogd en kleven ze vrijwel niet meer. Hoewel het blijven plakken in een pioengewas vrijwel letterlijk gebeurt, kun je ook bij de teler blijven plakken om te spreken over deze explosieve teelt. In deze 4 tot 6 weken van de groei moet het gebeuren en kan het ook mis gaan. Als de teler niet goed oplet, groeien de knoppen niet door en ontstaan er loze takken. Omdat het bij een pioen weer een jaar duurt totdat er weer een nieuwe kans is, is dit dus best wel spannend. Hierbij komt het enorme assortiment dat er bij de pioen beschikbaar is. Blijven plakken bij een pioenenteler is dus helemaal niet vreemd. Het pioenenseizoen is nu echt op gang. Hoewel de eerste pioenrozen er al weer een paar weken zijn, begint nu het Nederlandse pioenenseizoen pas. De komende weken komen deze nog uit de kassen, maar binnen twee weken zijn de eerste vroege soorten van buiten beschikbaar. De beschikbaarheid van pioenen gaat in behoorlijke volumes door tot eind juni. Ook hierna zijn er nog wel pioenen beschikbaar, maar niet meer in grote aantallen. Omdat ik dagelijks tussen de pioenen loop heb ik bijna altijd een vaasje of drie pioenen in huis staan gedurende 3 maanden. Omdat het assortiment zo groot is heb ik elke week weer andere soorten en vormen in huis. Regelmatig blijft de visite nog even plakken om de mooie kleuren en vormen te bekijken. Misschien komt het ook omdat ik altijd wel een verhaal of anekdote over de pioen paraat heb. Er is namelijk altijd wel iets te vertellen over pioenen. De herkomst van de soorten en de duidelijk verschillende typen zijn altijd een goed verhaal waard. Als je dus nu begint met elke week een vaas pioenen in huis te zetten, kun je nog 2 maanden van het pioenenseizoen profiteren. Een levendiger vaas bloemen kun je je niet voorstellen. Het blijven plakken bij een vaas pioenen is al een feestje op zich.

Nerveuze telers

blog week 17 2017

Voor de bloementelers is deze periode van het jaar een vrij lastige. Vooral de telers van zomerbloemen hebben het hele najaar en winter zitten wachten op wat er weer de grond uit komt. De hele winter kan er van alles mis gaan en pas als de planten weer opkomen is te zien of alles goed is gegaan. Omdat ik naast mijn werk voor Summerflowers ook teeltadviseur ben is deze tijd van het jaar de meest lastige periode van het jaar. Eigenlijk is het een beetje dubbel, alles begint te groeien en te bloeien en de natuur is mooier en interessanter dan in de rest van het jaar. Natuurlijk geniet ik met volle teugen van al de nu ontluikende schoonheid, maar ik snap ook de zorgen van de telers. Hun boterham hangt af van hetgeen nu uit de grond tevoorschijn komt. Hierbij komt dat de telers zich zorgen maken en ook nog eens de tijd hebben om dat te doen. Zo voor het seizoen wordt er op elke groeiafwijking in het gewas gelet. Overal worden misoogsten in gezien. Is de teler dan van nature zo nerveus? Waarschijnlijk niet. Er speelt nog iets anders. In de winterperiode worden er investeringen gedaan en onderhoud gepleegd. Dit alles kost erg veel geld en bij deze telers komt er gedurende de hele winter periode helemaal niets binnen. De bodem van de schatkist is vlak voor de bloei bij de meeste telers behoorlijk in zicht. Mislukken van vooral de eerste teelten kan dus vrij makkelijk liquiditeitsproblemen opleveren terwijl het bedrijf gewoon gezond is. Al deze zaken bij elkaar maken het leven van een teeltadviseur wel leuker, maar op dit moment zeker niet makkelijker. Ook ik kan niets veranderen aan iets dat al in de winter is misgegaan. Je kunt nu eenmaal niet met terugwerkende kracht iets repareren aan een plant. Het enige dat ik kan proberen is de schade beperken. Toch heb ik in deze periode veel begrip voor de telers en hun reactie op deze zaken die elk jaar weer terugkomen. Even meer tijd besteden aan de verhalen die je hoort en een luisterend oor voor de mogelijke problemen. In deze periode van het jaar kom je er achter dat een bloementeler wel erg veel risico loopt, door een heel jaar een product te telen dat tot vlak voor de oogst nog fout kan gaan. Zelfs als het goed gaat is er altijd nog het risico dat de prijs tegenvalt. Probeer onder deze druk maar eens altijd vrolijk te blijven. Eigenlijk zou iedereen die een bosje van die mooie en aparte zomerbloemen koopt er eens bij stil moeten staan hoeveel liefde, energie de teler in deze bloemen steekt . Zich eens moeten realiseren welke risico’s deze telers, die ook gewone mensen zijn, lopen om deze bloemen in perfecte conditie in de bloemen winkel te krijgen. Met deze gedachte ga ik na een week elke dag tussen de bloemen te hebben gelopen, graag nog even naar de bloemenwinkel om een extra bosje zomerbloemen te kopen.